Halló frá Englandi – 3

Nokkur ykkar hafið sent fyrirspurnir hvort ég sé á lífi, hafi enn þak yfir höfuðið og ekki orðið fyrir aðkasti vegna þjóðernis.

Ég get staðfest allt þrennt.

Ég er meira að segja búinn að greiða skólagjöld og leigu út árið (þó það hafi svo sannarlega ekki gengið þrautalaust fyrir sig). Í mjög stuttu máli (ég veit að það hefur enginn áhuga á að heyra þetta) gekk þetta svona fyrir sig:

- Ég millifærði frá Íslandi til Englands degi áður en Kaupþing féll (og prísaði mig sælan daginn eftir).
- Ekkert bólaði á greiðslunni svo ég sendi fyrirspurn til Kaupþings.
- Mér var sagt að greiðslan hefði verið afturkölluð og peningurinn lagður inn á ísl. reikninginn minn (sem reyndist ekki rétt).
- Eftir hávær mótmæli mín kom í ljós að breskur banki lá á peningunum og neitaði að leggja þá á reikninginn minn (vegna “hryðjuverka”laganna??)
- U.þ.b. 2 vikum síðar fékk ég loks peninginn (þegar ég var farinn að lepja dauðann úr skel), og var það Seðlabankinn sjálfur sem sendi mér hýruna.
- Kaupþing bakfærði svo upphaflegu greiðsluna aftur á ísl. reikninginn minn svo ég er einn fárra Íslendinga sem græddu á bankakreppunni.
- Ég sendi Kaupþingi þakkarbréf (eins og maður gerir þegar einhver sýnir manni slíkan höfðingsskap) og sagði þeim að þessi námsstyrkur kæmi sér vel.
- Kaupþing leiðrétti mistök sín.

Þannig að ég þarf ekki að hafa miklar fjárhagsáhyggjur fram til áramóta. En hefði ég ekki tryggt mér “lánalínu” frá foreldrunum áður en ég fór, veit ég ekki hvernig þetta hefði farið. (Alltaf gaman að geta notað orð sem maður er nýbúinn að læra.)

Ég verð að viðurkenna að ég hafði ekki mikinn sjálfsaga til að leggjast yfir námsbækurnar á meðan ósköpin dundu yfir. Ég lá límdur við tölvuskjáinn og “refreshaði” allar fréttasíður, las m.a.s. viðskiptablaðið (vb.is) !!

—– Stærðfræðiviðvörun —–
Ég lenti m.a.s. í ritdeilu við ritstjóra þess, þegar SÍ hækkaði stýrivexti úr 12% í 18%. Það hefur löngum angrað mig þegar fréttamenn tala um slíkar hækkanir og segja að þetta sé 6 “prósenta hækkun”. Ég vil nota 6 “prósentustiga hækkun”, því þetta er auðvitað hækkun um helming, eða 50% en ekki 6%.

Ritstjórinn fræddi mig um það, að þetta væri tekið beint upp úr fréttatilkynningum Seðlabankans og SÍ gerði greinarmun á “6% hækkun” og “6 prósenta hækkun”. Ritstjórinn sagðist hafa spurst fyrir um þetta einhverju sinni og fengið þau svör að SÍ teldi “prósentustig” væri ekki fallegt mál – einhver útlensk áhrif.

Mér finnst þetta nú afar undarleg skoðun, aðallega vegna þess hve ruglandi þetta hlýtur að vera í mæltu máli. Ef einhver segir “sex prósenta hækkun”, hvernig veit maður hvort hann á við “prósenta” (prósentustig) ellegar “%”??

Ég benti honum á frétt vb.is frá því viku áður þegar SÍ lækkaði vextina úr 15,5% í 12%, þar sem fullyrt var að það væri 3,5% lækkun (þegar það er í raun u.þ.b. 23% lækkun). Ef þeir vildu nota orðfæri SÍ þá ætti þetta að vera “3,5 prósenta” lækkun en alls ekki “3,5%”. Ritstjórinn benti enn á Seðlabankann, þetta væri frá þeim komið: http://sedlabanki.is/?PageID=13&NewsID=1907. Ritstjórinn féllst reyndar á rök mín og breytti þessu á vefsíðunni.

Því næst hafði ég samband við SÍ og var eiginlega bara svarað með skætingi. SÍ notaði ekki “prósentustig” vegna álits íslenskufræðings sem bankinn hefði fengið. Öllum ætti að vera ljóst útfrá samhengi hvort verið væri að ræða prósentur eða %. Umræða um vísitölur og stýrivextir væri einskorðuð við prósentustig (þó hann viðurkenndi að hafa séð “fáeina bauka” við annað.)

Í millitíðinni sé ég að ekki ómerkari maður en dómsmálaráðherrann okkar “baukar við” að segja hækkun úr 12% í 18% sé 50% hækkun.

Ég benti manninum frá SÍ á ofangreinda fréttatilkynningu bankans og óskaði eftir að hún yrði leiðrétt, og bað hann svo um að fá afrit af þessu áliti íslenskufræðingsins, sem hann sagðist hafa undir höndum og geta sýnt mér.
Hann hefur hvorugt gert enn.

Nú veit ég að mörg ykkar eruð áhugamanneskjur um stærðfræði og/eða íslenskt mál. Hvað finnst ykkur?
—– Stærðfræðiviðvörun lýkur —–

Þó ég hafi slegið heldur slöku við náminu, þá finnst mér margt mjög áhugavert hérna (kannski síst dulmálsfræðin, sem ég þó hef að kjörsviði). T.d. mjög skemmtileg kona sem kennir People and Security, sem fjallar um hvernig hinir almennu notendur (sem eru ekki endilega tæknifærir) bregðast við hinum ýmsu nýjungum. T.d. mjög skemmtileg umræða um notendanöfn og lykilorð, sem eru höfð mjög flókin (lág/hástafir, tölur og lykilorðin mega ekki vera í orðabók) og notendum ekki leyft að nota þau sömu milli ólíkra kerfa. Kennarinn sýndi svo ótal myndir úr ýmsum fyrirtækjum þar sem minnismiðar með lykilorðunum lágu eins og hráviði. Mikið öryggi það!

Jæja, ég er að hugsa um að fara í bíó í fyrsta sinn síðan ég kom hingað (þó ekki á Bond, ég tími ekki alveg að borga rúmar 3000 kr fyrir bíómiðann). Fer frekar á einhverja mynd sem hefur verið lengi sýnd. Svo er það kosningavakan í bandaríkjunum í nótt!

Bestu kveðjur, og ég þakka þeim sem hafa skrifað mér

Friðrik Sophusson

Úr því Friðrik er tilbúinn til að leggja lóð sitt á vogarskálarnar í þessu erfiða efnahagsástandi, væri þá ekki nær að nýta krafta hans sem fjármálaráðherra heldur en forstjóra Landsvirkjunnar? Dýralæknirinn hefði þá aukinn tíma til að stunda tungumálanám, t.d. í Englandi.

Fiscal policy

Starfsmenn morgunblaðsins er yndislegir. Hér má sjá hvernig þeir skilja hugtakið “fiscal policy”.

mbl.is:

Segir í FT að viðræður íslenskra stjórnvalda og IMF hafi gengið vel og að þær hafi einkum beinst að þremur greinum, bankageiranum, sjávarútvegi og peningamálastefnu Seðlabanka Íslands og stýrivöxtum hans.

ft.com:

It is understood that discussions between Iceland and the IMF on conditions have gone smoothly and focused on three areas – the banking sector, fiscal policy and monetary policy and the exchange rate.

Starfsmenn viðskiptablaðsins eru engu skárri:

vb.is:

Þá herma heimildir blaðsins að skuldir ríkisins verði á hundraðföld þjóðarframleiðsla á næstunni.

ft.com:

On fiscal policy, the IMF will ask the government to compile a credible plan for fiscal tightening in response to government debt levels that are expected to rise to 100 per cent of GDP.

Halló frá Englandi – 2

Kominn tími á að fullvissa ykkur um að ég sé enn á lífi. Þessir dagar hafa nú liðið hjá nokkuð tíðindalítið amk í samanburði við þann fyrsta, sem ég gerði allítarlega grein fyrir í síðasta pósti.

Upprifjunarnámskeiðið hefur ekki verið neitt ofboðslega spennandi. Það er sko kennt í Ipswich, en með hjálp fjarfundarbúnaðar (alls ekki þess sem ég vann að um árið – í Ipswich) get ég og tveir aðrir nemendur fylgst með því sem fram fer. Þetta er írönsk stelpa og indverskur strákur, en hún ætlar víst að flytjast til Ipswich og hann er með svo sterkan indverskan hreim að ég skil bara fjórðung af því sem hann segir, og má ég hafa mig allan við til þess. Mér sýnist að svona 4-5 nemendur séu í Ipswich, en ég veit svosem ekkert hvort það eru alltaf þeir sömu sem mæta, hvort fleiri séu væntanlegir þegar nær dregur, hvort allir séu í Upplýsingaöryggi einsog ég, og þar fram eftir götunum.

Námsefnið er ansi kaflaskipt, margt af þessu er eitthvað sem ég kann upp á tíu, af því ég hef kennt þetta í FG, sumt hef ég séð áður en er kafað dýpra í núna og sumt skil ég bara alls ekki! Þannig að ég er ekkert rosalega upprifinn í tímum. Ekki bætir úr skák að ég fæ námsgögnin send í pósti smátt og smátt, og ég er ekki mikill aðdáandi breskra bréfbera! Póstur er alltaf u.þ.b. 5x lengur á leiðinni til mín en ég og sendandinn minn gera ráð fyrir – ef hann berst mér þá yfir höfuð.

Svo gerðist það einn daginn sem ég hafði óttast allt frá því að ég steig fyrst inn í herbergið og áttað mig á því að ég kynni vel við vistarverurnar; tilkynning hékk á útidyrahurðinni að allir íbúar í stigaganginum ættu að hafa samband við afgreiðsluna. Þar fékk ég að vita að við þyrftum að flytja úr íbúðina í aðra, í næsta stigagangi. Ég vissi þegar ég kom að svo gæti farið, en hafði þó spurt og fengið fullvissu að svo yrði ekki. Þeim snerist bersýnilega hugur, og sögðu að þessar íbúðir væru nýttar á sumrin í leigu til fyrirtækja, og þar sem við ætluðum að dvelja fram á næsta haust væri betra að flytja strax, frekar heldur en í júní þegar prófatímabilið stæði yfir.

Eitthvað reyndi ég að malda í móinn, og sagðist kunna mjög vel við mig í mínu herbergi og vildi síður flytja. Þá fékk ég að vita að þar sem ég hafði komið svona snemma hefði ég verið settur í herbergi sem væri ætlað “under-grad” (þ.e. þeim sem væru að taka fyrstu gráðuna sína) og því væri meira um partístand í þessum stigagangi. Á nýja staðnum væru eingöngu “grad” og það væru færri í hverri íbúð (6 í stað 8).

Þannig að ég fékk lyklana að þriðja herberginu mínu. Það er á fjórðu hæð (en engin lyfta, sem þó var á hinum staðnum), herbergið er töluvert minna, og glugginn er miklu minni sem þýðir minni birtu inn. Útsýnið er mikið skert, þar sem þetta er 3 hæðum neðar. Eldhúsið töluvert smærra í sniðum, enda færri í íbúðinni. Já, og auðvitað var enginn sturtuhaus – nokkuð sem kætti mig sérstaklega þegar ég tilkynnti manninum það í afgreiðslunni, aftur.

Ég var nú frekar skúffaður með þessi býtti en sætti mig í sjálfu sér við þetta, þar til ég heyrði í sambýlingum mínum sem voru jafn óánægðir og ég. Við ákváðum að láta reyna á hvort við þyrftum nokkuð að flytja, og sýnist mér helst að við höfum haft betur í þeirri baráttu okkar, amk þar til annað kemur í ljós. Okkur hefur ekki verið hent út – ennþá.

Ég fæ því enn um stund að njóta útsýnisins héðan af 7. hæð. T.d í þau örfáu skipti að hér er léttskýjað þá sést vel mergð flugvéla á lofti eftir að skyggja tekur. Vissulega dálítið gaman að fylgjast með 20 – 30 blikkandi ljósum ferðast um himinhvolfið á mismikilli ferð. Þegar þessa sjónarspils nýtur ekki við, drep ég tímann við lestur bóka, horfi á dvd myndir, eða horfi á BBC á netinu. Þeir eru með svipað kerfi og rúv, hægt að horfa og hlusta á flesta innlenda þætti bæði í útvarpi og sjónvarpi í eina viku frá útsendingu.

Ég tók nokkrar myndir af íbúðinni skömmu eftir komu og setti þær á netið fyrir áhugasama:
http://picasaweb.google.co.uk/benedikt.bogason/FrancesGardnerHouse

Halló frá Englandi – 1

Þá er ég búinn að koma mér fyrir hér í Lundúnum, meira að segja kominn með aðgang að netinu (amk tímabundið), svo það er tímabært að segja ykkur það helsta sem á daga mína hefur drifið. [Þetta er reyndar bara dagur 1:]

Ég flaug til Stansted á þriðjudaginn var (með tölvuvert litlum fyrirvara) og komst að því í Keflavík að Iceland Express hélt uppteknum hætti við að sameina flug sem voru að að fara ca í sömu átt. Þannig var búið að sameina Lundúna og Frankfurt flugið. Sem betur fer var fyrst flogið til Stansted og ég lenti þar um hádegisbil. Tók lest niður á Liverpool stræti og þaðan leigubíl niður á Wren Street, þaðan sem ég skrifa þessi orð.

Ég var orðinn algjörlega handlama þegar hér er komið sögu, enda var ég með þrjár töskur yfirfullar af drasli (að skipan mömmu). Var meira að segja litinn mjög illu auga við afgreiðsluborðið þegar daman spurði mig í forundran hvort ég ætlaði að tjekka inn tvær töskur (um 30 kg). Hún skipaði mér að taka aðra þeirra með mér í handfarangri sem jók nokkuð á handleggjaþreytuna.

Þannig að þegar kom að dyrunum sem ég áleit vera innganginn að stúdentaheimilis-byggingunni varð ég nokkuð álútur er ég las að þessar hliðardyr væru ekki í notkun, og þessir tillitsömu Bretar báðust afsökunar á óþægindunum sem þetta kynni að valda. Ég gekk því umhverfis bygginguna með allan farangurinn í fanginu í leit að öðrum dyrum – árangurslaust. Reyndar komst ég ekki allan hringinn því öðru megin kom ég að læstu hliði og á öðrum stað hindraði önnur bygging för mína.

Nokkuð vonlítill, þreyttur og lúinn var ég kominn aftur á byrjunarreit en ákvað að taka í húninn á hurðinni sem skv. tilkynningu var ekki í notkun. Og viti menn, þetta var inngangurinn! Tilgangur skiltisins var víst sá að útskýra að annar hluti vængjahurðarinnar var ekki opnanlegur. Hinn var í fullkomnu lagi…

Næst tók við 15 mínútna samtal við konu í afgreiðslunni sem kannaðist ekkert við að ég væri væntanlegur (þó kom í ljós að ég hafði einmitt rætt við hana daginn áður og tjáð henni að ég væri á leiðinni!). En hún lét mig loks hafa lykla að herberginu mínu og sagði að ég þyrfti ekki að flytja úr því herbergi (en það var alltaf möguleiki því ég var kominn um 3 vikum áður en ætlast er til að nemendur almennt mæti). Á kippunni voru þrír lyklar og útskýrði hún í miklum smáatriðum að hvaða hurðum hver lykill gengi o.s.frv. Ég brosti bara og beið óþreyjufullur eftir að hún hætti að tala svo ég gæti hent mér í heita sturtu og hvílt mig eftir töskuburðinn.

Herbergið var á fyrstu hæð en þangað þurfti að taka lyftu sem hristist og skalf svo heiftarlega að ég hélt að suðurlandsskjálftinn væri aftur genginn. Á leiðinni hitti ég undarlegan fyr sem reyndist vera að flytja í næsta herbergi við mig. Ég byrjaði á að skoða restina af íbúðinni með honum áður en ég fór í mitt herbergi. Þarna var pínulítið eldhús með einum ísskáp, eldavél og fjórum stólum, og þar við hliðina á var lítil kompa með klósetti og þar inn af var herbergi með þili úr harðviði sem reyndist afmarka sturtu. Nú voru farnar að renna á mig tvær grímur. Afhverju var klósett hér og sturta ef það var líka í herberginu?? Ég held að ég hafi vart getað leynt kvíðnissvipnum fyrir herbergisfélaganum þegar ég loksins mannaði mig upp í að opna dyrnar að herberginu mínu. Þar var beddi, skrifborð og …. ekkert annað.

Ég fór í hendingskasti aftur niður í lobbí, og sagðist halda að það hafi orðið hræðilegur misskilningur. Ég hafði jú fengið boð um “en-suite”. Ég óttaðist að hafa misskilið gjörsamlega hvað en-suite þýddi (enda ekki enska – kannski franska?). Konan utangátta í afgreiðslunni spurði þá hvort ég hefði ekki átt að vera í Langton Close, en ég sagði henni sem var að ég ætti að vera í Frances Gardner House, sem er næsta bygging við þessa. Baðst hún afsökunar á þessu og við tók um 20 mínútna bið þar sem hún gekk fram og aftur um gólf, leitaði í yfirfullum lyklaskápum og muldraði eitthvað fyrir munni sér.

Loks sagðist hún ætla að láta mig í íbúð, sem enn væri enginn kominn í; “a penthouse suite” eins og hún kallaði það. Íbúðin væri á sjöundu og efstu hæð með ágæt útsýni. Nú fékk ég bara 2 lykla, annar var að læsta hliðinu sem heldur riff-raffinu frá okkur fína fólkinu í Frances Gardner House, og hinn gekk að öllum hurðum í húsinu (3 talsins sem ég þarf að fara í gegnum).

Herbergið er alveg með ágætum (ansi svona hótel-legt), en miklu betra en ég hafði gert mér í hugarlund (enda séð ýmislegt frá dögum mínum í Ipswich að ógleymdu herberginu fyrr um daginn). Sér-baðherbergi inn í herberginu mínu með klósetti, vaski og sturtu. Eldhúsið sem er sameiginlegt með 7 öðrum er sæmilega rúmgott með 2 eldavélum og 2 ísskápum (en reyndar ekki einu einasta eldhúsáhaldi né örbylgjuofni).

Ég lét það verða mitt fyrsta verk að skella mér undir bununa í sturtunni, og fékk sturtuhausinn … í hausinn. Síðasta leigjanda hafði tekist að láta hann tolla uppi rétt nógu sannfærandi til að verða ekki rukkaður um skemmdir. Þannig að mín fyrsta, langþráða sturta samanstóð af höfuðhöggi og volgri beinni bunu í beinu framhaldi. Þetta var sem betur fer lagfært strax morguninn eftir svo nú get ég farið í sæmilega sturtu. Reyndar minnkar alltaf vatnskrafturinn í miðju kafi jafnt og þétt alveg þangað til einungis tveir dropar koma og svo bara einn. En svo allt í einu kemur vatnið aftur á fullum krafti (í fyrsta sinn sem þetta gerðist var ég eitthvað að horfa á sturtuhausinn í forundran og vantrú yfir vatnsleysinu þegar bunan kom, ég mér leið eins og ég hafði fengið kjaftshögg. Nú passa ég mig að líta undan. (Þessari sturtu er sem sagt eitthvað í nöp við mig, því ég kem alltaf laskaður úr henni.)

Næsta sjokk var þegar mér varð litið á rúmið. Ég hafði ekki tekið eftir neinu fyrst þegar ég kom, enda ekki eftir neinu að taka. Rúmið var á sínum stað, en ekki koddi, sæng, teppi, lak eða neitt það sem maður tengir venjulega við rúm í huga sér. Raunar hafði mér verið gert grein fyrir að “linen would not be provided”, en ég gerði ráð fyrir að þetta þýddi að rúmfötin þyrfti ég að skaffa sjálfur (sem ég og gerði, 2 pör takk fyrir!). Ekki óraði mig að ætlast væri til að ég hefði kodda og sæng meðferðis yfir “hálfan” hnöttinn. Nóg var víst um hvað flugvallarstarfsmennirnir álitu mig hafa mikinn farangur…

Ég endasentist aftur í lobbíið og spurði hvort þeir hefðu gleymt að láta kodda o.þ.h. í herbergið mitt. “O, nei. Besta ráðið væri líklega að fara í Argos og fjárfesta í slíkri munaðarvöru, en því miður lokaði það fyrir 10 mínútum, að því er ég held.” Ég sá því fram á að sofa fyrstu nóttina undir úlpu og með peysu sem kodda. Ég ákvað samt að rölta útí Argos af rælni til að athuga hvort það væri örugglega lokað, og sem betur fer var opið alveg til 7 þannig að þetta reddaðist!

Ég veit að margir hafa áhuga á matarmálum mínum (eða ætti ég að segja áhyggjur?). Ég hef borðað hér heima öll kvöld hingað til, og hef reynt hina ýmsu tilbúnu rétti frá Tesco og Waitrose (sem eru breskar verslunarkeðjur). Ég hef semsagt hent þessu í ofninn og beðið. (Eldunarhæfileikar mínir þekkja engin takmörk!) Þetta hefur tekist ljómandi vel hingað til (reyndar var sveppa-stroganoffið ekki alveg það sem ég bjóst við, ég veit nú að litla græna v-affið þýðir að rétturinn henti grænmetisætum…). Hver veit nema ég færi út kvíarnar þegar líður á og eldi eitthvað flóknara en til þess þarf víst reyndar eldhúsáhöld, sem ég ætla að bíða með að kaupa þar til samleigjendur mínir fara að koma svo þeir geti tekið þátt í kostnaðinum.

Ég hef svo verið að lesa húsreglurnar og þar er mér tjáð að ég megi hýsa vin minn á gólfi herbergisins í allt að þrjár nætur ef ég kjósi svo, og láti vita með hæfilegum fyrirvara. Ég hef því ákveðið að taka niður pantanir (gegn vægu gjaldi) og sérstakir gestir mega ef til vill sofa til fóta, ef gólfið huggnast þeim lítt! Svo er Holiday Inn hótel beint fyrir utan gluggann minn, þannig að þeir sem þar gista geta e.t.v. séð mig út um gluggann hjá sér og við getum vinkast á…

Sem sagt, ég hef það fínt hérna úti. Það væsir ekki um mig.

Ciao bella

Með trega í hjarta tilkynnist það hér með að árlegu teiti mínu milli jóla og nýárs hefur verið aflýst í ár, 2007. Þetta er vegna Ítalíuferðar minnar yfir hátíðirnar, en ég hef í hyggju að hitta Eyþór í Treviso, rétt fyrir utan Feneyjar þann 22. desember. Við munum svo væntanlega eyða dögunum við að kanna dásemdir Ítalíu að nóttu sem og degi, allt þar til ég þarf að koma til baka í kennslu þann 3. janúar á næsta ári. Ætlunin er að flakka milli borga og enda förina í sjálfri Rómaborg, eða öllu heldur í Vatikaninu hjá nafna mínum sextánda. Gleðilega hátíð!

xkcd.com

http://xhvad.bifrost.is/

Tók þessa könnun. 

Stuðningur við Sjálfstæðisflokk: 6.25%
Stuðningur við Framsóknarflokk: 20%
Stuðningur við Samfylkinguna: 37.5%
Stuðningur við Vinstri-Græna: 43.75%
Stuðningur við Frjálslynda flokkinn: 19%
Stuðningur við Íslandshreyfinguna: 30% 

Skoðanir þínar eru í mestu samræmi við skoðanir Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs!

Apríl göbb

Alltaf gaman að rifja upp góð og hugmyndarík aprílgöbb.

LaTeX

Undur og stórmerki. Ég hýsi þetta svokallaða blogg mitt (sem stendur vart undir nafni þessi dægrin) hjá wordpress sem er eitt margra fyrirtækja sem bjóða upp á bloggkerfi. Ég veit hins vegar ekki um neitt annað kerfi sem leyfir manni að skrifa latex-skipanir í textann og sér svo um að breyta skipununum í fallegan texta (raunar png-mynd).

Að þessu tilefni er rétt að rifja upp fallegustu jöfnu stærðfræðinnar:

Ánægja Benna .

Fyrir áhugasama. Ef þið skoðið aðra hvora myndina þá getið þið faktíst útbúið ykkar eigin myndir, stjórnað litum og stærðum. Skora á alla LaTeX unnendur að láta gamminn geysa.

Wayback Machine

Ég er örugglega manna síðastur til að uppgötva þessa síðu, en mér fannst hún svo rosaleg að ég varð að blogga um hana. Þetta er nokkurs konar tímavél. Þarna er hægt að flakka aftur í tímann og skoða netið eins og það var hér áður fyrr. Ég skemmti mér t.d. sérstaklega við að skoða gömlu heimasíðurnar mínar (þá útlitið á þeim, skrifin á ég hvort eð er enn). Þetta sýnir vel hvað ég er sjálfhverfur…

Slóðin er:  http://www.archive.org/web/web.php

Formúlublað í stærðfræði

Upp á síðkastið hef ég verið að dunda við að setja upp formúlublað í stærðfræði. Ég tók það verkefni að mér með þeim fyrirvara að ég fengi að setja það upp í LaTeX. Hugmyndin er sú að láta þetta formúlublað fylgja öllum prófum sem nemendur taka, öllum kaflaprófum og lokaprófum. Þetta á því að vera samansafn allra formúla sem nemendur gætu þurft að grípa til í framhaldsskóla stærðfræði (að undanskildri tölfræðinni sem fær sitt eigið formúlublað). Þetta er að sjálfsögðu ekki tæmandi listi, þarna vantar margar gagnlegar formúlur, enda ætlumst við til að nemendur læri nokkrar utanbókar.

Núna sit ég svo sveittur við og plasta þetta inn, því þá getum við endurnýtt blöðin aftur og aftur. Mig langaði bara til að deila með ykkur dýrðinni, enda er ég býsna hreykinn af þessu verki. Ekki síst er ég ánægður með seinni blaðsíðuna þar sem ég sýndi áður óþekktar hliðar í þrívíddarteikningu. Raunar var ekki hlaupið að því að gera þessar teikningar, ég lærði á lítið skriftarmál sem heitir Eukleides, sem þýðir skipanir yfir í PS-tricks skipanir sem LaTeX skilur. Þannig gat ég búið til PS-skjal sem ég umbreytti svo yfir í PDF-skjal. Áranginn má sjá hér.

Kvartöld

Þá er svo komið að aldarfjórðungur er liðinn frá því ég ákvað að flytja að heiman; þaðan sem hafði farið vel um mig um níu mánaða skeið og út í óvissuna, um tveimur vikum síðar en áætlanir gerðu ráð fyrir. Ég hafði gert mig svo heimakominn að færustu læknar töldu mig stofna heilsu hýsilsins í hættu og ákváðu að koma fæðingunni af stað. Það virtist raunar ekki ætla að bera neinn árangur og höfðu læknarnir gefist upp og ráðgerðu aðra atlögu nokkrum dögum síðar, öðrum hvorum megin áramótanna þegar mér snerist hugur á síðustu stundu og dreif mig út. Nú tuttuguogfimm árum síðar fæ ég á tilfinninguna að ég sé jafnþaulsetinn á heimili mínu og ég var forðum. Það setur (geð-) heilbrigði mitt í hættu og ekki síður hýsilsins, en hver veit að mér snúist hugur þegar síst skyldi og ég fljúgi út í hinn stóra heim. Enginn veit ævi sína fyrr en öll er. Blablabla.

Hvað sem þessu öllu líður þá vil ég bjóða öllum vinum og kunningjum mínum að samgleðjast mér á þessum tímamótum. Líkt og undanfarin ár hyggst ég dvelja á næsta bar annað kvöld, fimmtudagskvöld við bjórdrykkju og njóta félagsskapar við annað fólk. Ég lofa djúpum umræðum um menn og málefni, og bjórinn er góður! Það mega allir kíkja við upp úr klukkan níu, við verðum þarna til lokunar. Gjafir stranglega bannaðar.

Say no more

Ever feel like you were just falling?

Ég á eftir að fá martröð í nótt… En skoðið þetta.

Reiðhjólaflutningar

Magnaðar myndir: http://aistigave.hit.bg/Logistics/

Back by popular demand

Hér koma nokkur fleiri dæmi um skemmtilegar úrlausnir nemenda:

100%

Æ, mér finnst nú ekki mikið til svona kannanna koma, en úr því þetta varð niðurstaðan, þá varð ég að birta hana.

You scored as James Bond, Agent 007. James Bond is MI6’s best agent, a suave, sophisticated super spy with charm, cunning, and a license’s to kill. He doesn’t care about rules or regulations and somewhat amoral. He does care about saving humanity though, as well as the beautiful women who fill his world. Bond has expensive tastes, a wide knowledge of many subjects, and his usually armed with a clever gadget and an appropriate one-liner.

James Bond, Agent 007 100% El Zorro 79% Indiana Jones 75% The Terminator 75% William Wallace 67% Batman, the Dark Knight 63% Lara Croft 63% Captain Jack Sparrow 54% Neo, the “One” 54% Maximus 54% The Amazing Spider-Man 29% Which Action Hero Would You Be? v. 2.0 created with QuizFarm.com

V for Vendetta

Ég skemmti mér ágætlega yfir sjónvarpsauglýsingum þessa dagana þar sem auglýstar eru myndir mánaðarins, þ.e. þær sem eru að koma út á mynddiskum um þessar mundir. Ber þar hæst myndin „H fyrir hefnd“ (eða „Í hefndarhug“) eða „V for Vendetta“. Þulurinn sem þylur með tilþrifum nafn myndarinnar gerir tvenn mistök (fyrir utan þau stærstu sem eru að þýða ekki nafn myndarinnar, heldur að notast við enska heitið). Fyrir það fyrsta misles hann titilinn og margendurtekur að myndin heiti „V for Vandetta“ og hin mistökin eru svo að leggja aðaláhersluna á þetta A sem er þarna af misgáningi, en það tíðkast í enskumælandi löndum að leggja áherslu á annað atkvæði orðsins, ekki það fyrsta eins og við Íslendingar erum vanir að gera. Þannig segir hann „V for VANdetta“. Raunar virðast hann mjög áhersluvilltur, því síðar í auglýsingunni segir hann (með litlu minni tilþrifum en áður) LágMÚLA. Hvenær ætlum við Íslendingar að uppgötva að það er ekki flott að tala eins og Bo á Stöð 2 þegar hann er að kynna myndirnar? Með þessum hallæristöktum sem hann heldur að séu ofursvalir og eru mig lifandi að drepa? Nú er nóg komið, hættið að rembast eins og rjúpan við staurinn talið eðlilega! Raunar held ég að þetta sé nokkurn veginn sjálfleyst ef við myndum taka aftur þá iðju að þýða titla myndanna! Sem dæmi finnst mér „Óbærilegur léttleiki tilverunnar“ hljóma ólíkt betur en „The Unbearable Lightness of Being“.

Þróunarkenningin

Við Íslendingar erum bara alls ekki jafn vitlausir og við lítum út fyrir að vera. Skv. þessari frétt trúa 85% landsmanna því að mannskepnan hafi þróast í gegnum aldirnar frá forfeðrum okkar, ólíkt til dæmis sköpunarkenningunni. Það er gaman að bera þetta saman við hlutfall Bandaríkjamanna en hér má sjá samanburð á milli landa í könnun gerð af The New York Times, úrtakið veit ég ekki.

Benedikt framhaldsskólakennari

Jæja, þá er ég endanlega orðinn fullgildur framhaldsskólakennari með öll tilskilin réttindi. Fékk í dag leyfisbréf frá menntamálaráðuneyti þar sem mér er veitt leyfi til að brúka lögverndaða starfsheitið framhaldsskólakennari. Raunar fékk ég bara leyfið fyrir stærðfræði og tölvufræði en ekki í eðlisfræði eins og ég hafði þó sótt um. Veit ekki alveg hvað veldur, í réttindanáminu tók ég að mér eðlisfræðikennslu og gerði alltaf ráð fyrir að starfa m.a. sem slíkur. Ég á svo von á öðru bréfi innan skamms frá ráðherra þar sem ég fæ grunnskólakennaratitilinn staðfestan. Svo sá ég á heimasíðu FG að ég er formlega orðinn starfsmaður þar. Svo það er allt að gerast…

Mega vs. eiga, the conclusion

Svarið við spurningu minni barst mér á dögunum frá vísindavefnum. Ég verð að viðurkenna að ég skil afar lítið í svarinu, en verð bara að taka þeirra orð fyrir þessu að þetta sé eðlilegt.

Running on fumes

It’s not always easy to plan out your next meal. So hold onto this bag. When properly sealed there are still enough fumes trapped inside – even when empy – to keep a person going until the next visit.

- Skrifað á poka Burger King veitingastaðar á flugvelli á Hawaii.

Fyrir bjórdrykkjumenn

Pint, half a pint and a nip: http://www.mbl.is/mm/folk/frett.html?nid=1214734

Ég þyki líkur Sharon Stone

Ég fór á síðu myHeritage þar sem hægt er að komast að því hvaða frægu fólki maður líkist. Líkastur þyki ég Sharon Stone (64%), þar á eftir kemur stærðfræðisnillingurinn Alan Turing (57%) en ég var einmitt að lesa um hann (og fleiri) í stórskemmtilegri bók um dulkóðun, sem heitir The Code Book eftir Simon Singh. Mæli með henni. Næst í röðinni kemur dópistinn og fyllibyttan Judy Garland (51%), en það vill svo skemmtilega til að ég dimmiteraði sem Dórótea í Oz og söng Somewhere Over the Rainbow… Næst á listanum er svo hin ofurkynþokkafulla Rachel Weisz (50%) en ég er nokkuð áhyggjufullur vegna þess hve margar konur eru á þessum lista, er ég svona kvenlegur án skeggsins? Þá kemur einhver tappi sem ég þekki engin skil á, Marc Anthony (50%) og á hæla hans kemur súkkulaðidrengurinn Orlando Bloom (50%). Þetta ætti að falla í kramið hjá stúlkunum, þegar ég segi að ég líti hálfpartinn út eins og Orlando Bloom Svo koma tvær manneskjur sem ég kann engin skil á og finnst ekki mikið til útlits þeirra koma, svo helst vildi ég sleppa þeim úr þessari upptalningu, en það eru Gemma Ward (46%) og loks H. P. Lovecraft (45%). Ég læt ykkur um að dæma réttmæti þessa lista.

The Root Of All Evil?

Þetta blogg mitt er að breytast í eitthvað myndbandsblogg, en hvað um það! Mér þóttu þetta vera áhugaverðir þættir um trúarbrögð og áhrif þeirra á heiminn. Ég er viss um að ég muni ræða þessi mál á Næsta bar í kvöld og jafnvel við önnur tækifæri. Þættirnir eru tveir, sýndir á Channel4 í Bretlandi og gerðir af Richard Dawkins, prófessor við Oxford. Hvor þeirra er um 47 mínútur að lengd. Svo var viðtal við hann í Kastljósi sl. sunnudagskvöld þar sem hægt er að sjá hraðsoðið viðtal við hann þar sem hann kemur inn á suma punktana sem eru ræddir í þáttunum. Hvet sem flesta til að skoða þetta og mynda sér eigin skoðun.

Fyrri partur
Seinni partur

Fyndin eftirherma

http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=160081421698061351

24

* Only Jack Bauer can fly a plane from the luggage compartment.
* If everyone on “24″ followed Jack Bauer’s instructions, it would be called “12″.
* Once, someone tried to tell Jack Bauer a “knock knock” joke. Jack Bauer found out who was there, who they worked for, and where the goddamned bomb was.
* Jack Bauers calender goes from March 31st to April 2nd, no one fools Jack Bauer.
* 1.6 billion Chinese are angry with Jack Bauer. Sounds like a fair fight.
* Superman wears Jack Bauer pajamas.
* When life gave Jack Bauer lemons, he used them to kill terrorists. Jack Bauer fucking hates lemonade.
* Jack Bauer played Russian Roulette with a fully loaded gun and won.
* Jack Bauer sleeps with a pillow under his gun.
* Jack Bauer was never addicted to heroin. Heroin was addicted to Jack Bauer.
* If Rosa Parks was in Jack Bauer’s seat, she’d move to the back of the bus.
* Killing Jack Bauer doesn’t make him dead. It just makes him angry.
* Jack Bauer could strangle you with a cordless phone.
* Jack Bauer doesn’t miss. If he didn’t hit you it’s because he was shooting at another terrorist twelve miles away.
* In 96 hours, Jack Bauer has killed 93 people and saved the world 4 times. What the hell have you done with your life?
* Tony was once shot in the neck, rushed to the hospital, underwent emergency surgery and was back on the job in just a few hours. Jack Bauer still can’t believe that pussy went to the hospital first.
* When someone asks him how his day is going, Jack replies, “Previously, on 24…”
* Osama bin Laden’s recent proposal for truce is a direct result of him finding out that Jack Bauer is, in fact, still alive.
* Jack Bauer’s favorite color is severe terror alert red. His second favorite color is violet, but just because it sounds like violent.
* When Jack Bauer goes to the airport and the metal detector doesn’t go off, security gives him a gun.
* Jack Bauer doesn’t take fingerprints, he takes fingers.
* Kim Bauer was an accident. Not even the pill can stop Jack Bauer.
* Never use the phrase, “I feel half dead,” around Jack Bauer; he never leaves a job unfinished.
* There are no such thing as lesbians, just women who never met Jack Bauer.
* You know Jack Bauer loves Audrey when he willingly gives up the opportunity to torture her.
* Jack Bauer teaches a course at Harvard entitled: “Time Management: Making the Most Out Of Each Day.”
* Jesus died and rose from the dead in 3 days. It took Jack Bauer less than an hour. And he’s done it twice.
* When President Palmer quit to start doing Allstate commercials, it took him 43 takes before he could stop saying, “You’re in good hands with Jack Bauer”.
* When Batman is in trouble, he turns on the Jack Bauer signal.
* Jack Bauer can get McDonald’s breakfast after 10:30.
* People with amnesia still remember Jack Bauer.
* When Jack Bauer was a child, he made his mother finish his vegetables.
* Jack Bauer got Hellen Keller to talk.
* When the boogie man goes to sleep, he checks his closet for Jack Bauer.
* Finding Nemo would have been vastly more exciting had Jack Bauer been looking for him.
* G.I. Joe has Jack Bauer action figures.
* If Jack Bauer misspells a word, your dictionary is wrong.
* Henderson’s men actually took cover behind a water tank. Unfortunately, when Jack Bauer wants an explosion, water turns into natural gas.
* If Jack Bauer was gay, his name would be Chuck Norris.
* Jack Bauer literally died for his country, and lived to tell about it.
* You can lead a horse to water. Jack Bauer can make him drink.
* When Jack Bauer pissses into the wind, the wind changes direction.
* If you’re holding a gun to Jack Bauer’s head, don’t count to three before you shoot. Count to 10. That way, you get to live 7 seconds longer.
* During the commercials, Jack Bauer calls the CSI detectives and solves their crimes.
* If Jack Bauer shot you while quail hunting, it wouldn’t be an accident.
* Jack Bauer makes onions cry.
* Jack Bauer tells Bob Barker when the price is right.
* Jack Bauer often stands in front of his microwave and yells “WE’RE RUNNING OUT OF TIME” while waiting for his Top Ramen to cook.
* Jack Bauer can leave a message before the beep.
* During the 18 months Jack Bauer was believed dead, CTU saved over $1 billion on ammunition.
* When Jack Bauer turns on an Xbox the screen just says “You Win” and turns itself off again.
* Explosions do not kill Jack Bauer, they just get stuff out of his way.
* Jack Bauer’s family threw him a surprise birthday party when he was a child. Once.
* In one episode, there was an assassin who had the ability to throw Jack Bauer to the ground and break his rib. I hate how unrealistic 24 is sometimes.
* Franklin D. Roosevelt once said, “The only thing we have to fear is fear itself.” Little did he know fear itself fears Jack Bauer.
* Jack Bauer once ate an entire bottle of sleeping pills. They made him blink.
* The “Smoothie” was invented when Jack Bauer needed information from a banana.
* Oil and Water don’t mix, unless Jack Bauer tells them to.
* Nobody says ‘hit me’ when Jack Bauer deals Blackjack.
* Jack Bauer does not sleep. The only rest he needs is what he gets when he’s knocked out or temporarily killed.
* If O.J. ever met Jack Bauer, he’d confess.
* Jack Bauer came up with the idea to can and sell his own urine, that product is known as Red Bull.
* Jack Bauer once downloaded the entire Internet onto his PDA.
* When Jack Bauer sneezes, God blesses him.
* The reason why terrorists attacked New York City was because Jack Bauer was in LA.
* Jack Bauer doesn’t eat honey, he chews bees.
* Jack Bauer thought the movie “Mission: Impossible” was completely unrealistic. No mission is impossible.
* A terrorist once killed himself so Jack Bauer did not torture him. Jack just laughed, brought him back to life, and tortured him.
* Jack Bauer does not hunt because the word hunting infers the probability of failure. Jack Bauer goes killing.

Stærðfræðidæmi

og úrlausn nemanda:

Ók eins og fætur toguðu

„Schumacher fylgdi Alonso náið eftir tvo þriðju leiðarinnar. Sleppti aldrei af honum sjónar eins og veiðimaður bráð sinni. Greip svo tækifærið þegar kom að seinna þjónustustoppi. Stoppaði þá þremur hringjum seinna en Alonso. Ók þá eins og fætur toguðu og skóp sér nógu mikið forskot á Alonso til að komast fram úr honum í lok hlésins.“ – mbl.is

Já, þeim er margt til lista lagt á mbl.is. Og fagurfræðilega finnst mér heldur ekki fallegt að segja „skóp sér nógu mikið forskot“ en ég er líka ósköp kreddufullur.

Fréttaflutningur

Fyrir utan hræðilega ósmekklegan inngang að frétt Íslands í dag fyrr í kvöld þegar Inga Lind sagði eitthvað á þessa leið &#132Við ræðum svo við ritstjóra DV sem dó í dag&#147, þá botna ég lítið í grein sem birtist í Blaðinu í fyrradag. Þetta var í dálk sem ber heitið Klippt og skorið, og ég er enn að klóra mér í kollinum hvor okkar sé ekki sleipur í prósentureikningi, blaðamaðurinn eða ég.

&#132Stefán Ólafsson, hinn hlutlausi fræðimaður Samfylkingarinnar í skattamálum, skrifar enn grein í Morgunblaðið í gær, þar sem hann reifar kenningar sínar um skattbyrði í landinu frekar. Eins og kunnugt er leiða auknar tekjur til aukinnar skattbyrði og því greiða Íslendingar hærra hlutfall launa en áður í skatt, sem varla eru tíðindi ef menn kunna prósentureikning.&#147 – Blaðið, 26.4.2006.

Hvað finnst ykkur? Ef skatthlutfallið helst óbreytt borgar maður þá ekki sama hlutfall launa sinna í skatt, en ekki hærra eins og blaðamaðurinn segir að eigi að vera morgunljóst hverjum heilvita manni? Raunar er þetta ekki alrangt hjá blaðamanni, sökum persónuafsláttar þá hækkar hlutfall skattskyldra launa ef tekjurnar aukast. En ég geri engu að síður athugasemd við framsetninguna á ofangreindu textabroti.